Ben ordaki benzetmeyi işkence amacı anlamında yapmıştım. Cümle eksik olmuş sanırım. Osmanlı zamanında bu kişilere karşı bir kaç vergi hariç herhangi bir tepki olmadığını, herkesin beraberce yaşadığını söylemek istemiştim. Yıllarca beraber yaşadığımız ermeni, yahudi,rum ların bir anda nasıl düşman ilan edildiğini anlamak ggerek.. Yani kısaca insanların gerici, kötü, pis kaka olarak anlattığı osmanlıdan bi çok yönden daha zalim bir cumhuriyetin esiri olduklarını anlamaları gerek artık.

Yani açıkça diyemiyor; ‘PKK, Kürt meselesi vs. olmasa bizim varlık sebebimiz kalmaz. Bu millet bu mavalı dinlemeye devam eder bu mesele sürdükçe. Bozmayın halimizi. Dursun o mayınlar orada.’

Bu sorun yıllardır olmasa, sözkonusu şahsın adını ve ünvanını bu ülkede kim bilirdi Allah aşkına!
…

Emin olun, Diyarbakır Cezaevi’nde olanlar bugün bile sürseydi, umurlarında olmazdı… Zerre kadar..”

Daha güzel ifade edilemezdi herhalde…

Şu anki cezaevlerine gelince… Yaklaşık 14 yıllık bir tecrübeyle konuşuyorum; kıyı köşede kalmış cezaevlerinde durum nasıldır tam bilmiyorum ama, dört-beş sene öncesinde İzmir F Tipi Cezaevi’nde biz ziyaretçilerin bileklerine mühür basılırdı. Sonra o uygulama kalktı orada.
Şimdi burada H Tipi’nde bu mühürleme işi mahkumlara yapılıyor açık görüşlerde. Mühürdeki ibare şu; ‘Türkiye’yi Seviyorum’. Adli mahkumlara bu yapılıyor mu bilmiyorum. Yüksek sesle marş dinletme meselesi de bazı cezaevlerinde uygulandı geçtiğimiz 14 sene içerisinde, bi’t-tecrübe sabit.

F Tipi cezaevlerinde iddia edildiğinin aksine diğer cezaevlerine göre nisbeten daha insani uygulamalar var . Fakat diğer cezaevlerinde dönüşüm daha yavaş, infaz memurları (gardiyanlar) mümkünse eski hal ve tavırlarını değiştirmeme eğiliminde. Özellikle yaş ortalaması yüksek olanlar. Tatar Ramazan zamanında nasılsa öyle olsun istiyorlar. Ne hikmettir bilinmez, bu ülkenin insan kumaşı bu. İki kuruşluk yetki verince kendisini Sezar gibi bir şey sanıyor…
Adli mahkumlara, kapasitesi 500 kişi olan cezaevlerine 1000 kişi koyup sonra da disiplini sağlamak adına , -en hafif tabiriyle söylemiş olayım- hiç te iyi davranılmadığını duymuşluğum var. Siyasi ve terör suçluları eğer haklarını biliyor ve arıyorlarsa, onlara dokunulmuyor genelde.

Cezaevi idareleri bunlara insanlarla nasıl konuşulacağını ve nasıl iletişim kurulması gerektiğini bile özel diksiyon kursları vs. vererek öğretmeye çalışıyor. ‘Müebbedlik mahkuma nasıl davranılmalıdır?’ diye özel seminerler verildiğini biliyorum. Genç infaz memurları için daha ümitli olduğumu söyleyebilirim. Eğitim seviyeleri yüksek. İnsanlıkları da.. (Eğitim ve insan olma vasfının orantılı olduğunu düşünmüyorum ama, o da ayrı.)

Geçiyorum..

Az önce haberlerde ‘güvenlikle ilgili konularda eleştirilemez ve sorgulanamaz’ kurumun başındaki şahsı dinledim yine. Öyle diyor. Bu milletin parasını dağlara taşlara bomba olarak yağdır, evlatlarını harca, ama kimse hesap sormasın. Bunca para, insan, emek, hayat nereye gidiyor diye sorma!! Muhatabına pisliğe bakar gibi bakan adam edasıyla konuştu hazret. ‘Gerek var mı?’ filan diyor. Mayın temizlemeye mi, bizim temizlememize mi, neye anlamadım? Bilmem kaçıncı derece güvenlik bölgesi nasıl kalkar yollu terminolojik bir şeyler filan..

Yani açıkça diyemiyor; ‘PKK, Kürt meselesi vs. olmasa bizim varlık sebebimiz kalmaz. Bu millet bu mavalı dinlemeye devam eder bu mesele sürdükçe. Bozmayın halimizi. Dursun o mayınlar orada.’

Bu sorun yıllardır olmasa, sözkonusu şahsın adını ve ünvanını bu ülkede kim bilirdi Allah aşkına!
…

Emin olun, Diyarbakır Cezaevi’nde olanlar bugün bile sürseydi, umurlarında olmazdı… Zerre kadar..

Çok acaip. İnsana babasının yanında bok yedirdikten sonra, oğlu dağa çıkınca vatan haini ilan etmek de her kötü şey gibi cennet ülkeme yakışırdı zaten.